Τετάρτη 7 Μαρτίου 2012

Το σκοτεινό κελάρι… στο Παρίσι…

Στο Γιάννη για να ταξιδεύει, να δοκιμάζει, να γεύεται, να χαίρεται.. Φιλικά Μαρία Τζίτζη 11.1.11 αυτό γράφει στη δεύτερη σελίδα του βιβλίου που της ζήτησα να μου υπογράψει. Ήταν η μέρα που τελείωσα το Σκοτεινό κελάρι που με συντρόφεψε σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής μου.
Αγαπώ ιδιαίτερα τα βιβλία. Λατρεύω όμως αυτά τα οποία μπορούν να με μεταφέρουν στον δικό τους κόσμο. Ένα από τα βιβλία αυτά είναι και το σκοτεινό κελάρι, του οποίου οι καλογραμμένες σελίδες μπορούν με κινηματογραφικό τρόπο να με πάνε εκεί που η πένα ορίζει. Σύνθετη πλοκή χωρίς να κουράζει, ανατροπές που σε κάνουν να ανατριχιάζεις και λόγος που ρέει σαν το κρασί, το οποίο είναι και το φόντο στο οποίο εξελίσσεται η ευρηματική αυτή ιστορία.
Στις σελίδες του ισορροπούν άψογα οι έννοιες θρίλερ, αστυνομικό, οινικό, περιπετειώδες , μυστηριώδες. Με μια λέξη… Ξεχωριστό. Διαβάζοντας τις λέξεις μου, φαίνονται μάλλον υποκειμενικές. Εδώ έρχεται να μιλήσει όμως η διάκριση.
Όταν πήρα το βιβλίο στα χέρια μου, είχε περιμετρικά μία λωρίδα που έγραφε ‘’Βραβείο πανελλήνιας ένωσης λογοτεχνών 2009’’
Σήμερα 7.03.12 ήρθε ένα μήνυμα στο κινητό μου που έγραφε πως το σκοτεινό κελάρι πήρε το δεύτερο βραβείο Gourmand Awards σε λογοτεχνική κατηγορία γραφής για το κρασί στο Παρίσι. Κάποιες φορές το ίδιο το έργο εκφράζεται πιο δυνατά από κάθε κριτική. Σε μία Ελλάδα που η ξένη λογοτεχνία βασιλεύει, προτείνω να επιλέξετε κάτι διαφορετικό.



Το Σκοτεινό κελάρι κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Τσουκάτου.

Σάββατο 3 Μαρτίου 2012

… I see the great mountains …



Τι συμβαίνει όταν μια παρέα μεγάλων παιδιών αγαπούν πολύ τα παραμύθια; Φτιάχνουν μια ομάδα και προσπαθούν να μεταφέρουν την αγάπη τους για τον ονειρικό αυτό κόσμο , στους ανθρώπους της πόλης. Δεν πέρασε πολύς καιρός από τότε που έμαθα ότι η ομάδα Pot Of Gold θα εμφανιζόταν στη σκηνή του θεάτρου Ειλισσός για να παρουσιάσουν με το δικό τους (μουσικό) τρόπο 4 παραμύθια της Κέλτικης παράδοσης.
Η παράσταση είναι πάντα sold out, και σχετικά πρόσφατα μπόρεσα να πάω. Πολύ αγχωμένος μην καθυστερήσω, πέρασα το κατώφλι του θεάτρου στις 20:48, ενώ η παράσταση θα άρχιζε στις 21:00 ακριβώς. Χαιρέτησα τον Κό Βασίλη Κρητικό, την μορφή που είναι συνυφασμένος με το θέατρο, πήρα το κρασί μου και καθώς πήγαινα να  μπω στην αίθουσα, σταμάτησα απότομα. Η γνώριμη αίθουσα με το όμορφο πιάνο, είχε μεταμορφωθεί σε ένα μικρό δάσος γεμάτο με μουσικά όργανα, σπαθιά και όλα εκείνα που συναντούμε στα παραμύθια με πριγκίπισσες και ιππότες. Με την καρδιά μου να σκιρτά όπως τότε που ήμουν μικρός και περίμενα την αδελφή μου να μου πεί ένα παραμύθι. Κάθισα στη μοναδική θέση που είχε απομείνει.
Λίγες στιγμές αργότερα. Τα φώτα έκλεισαν και μία λευκή νεράιδα διέσχισε την αίθουσα, για να βγει από το παράθυρο, τραγουδώντας με τη μαγευτική φωνή της το chi mi na mor  και η πρώτη ιστορία ξεκίνησε να εκτυλίσσεται με μουσική και πρόζα. Ακολούθησαν 3 ακόμη στις οποίες, συναισθήματα όπως χαρά, λύπη, συγκίνηση αλλά και νοσταλγία κάνουν όλους να νοιώθουν παιδιά. Η παράσταση κλείνει με μια συμμετοχή-έκπληξη του κοινού. Όλα τα παραμύθια, ντύνουν μουσικές διασκευές στα ελληνικά από κλασικά κέλτικα τραγούδια όπως Between the shadows, The elfin Knight, και πολλά άλλα.
Όσοι δεν έχετε πάει, σπεύσατε, είναι μια πολύ ξεχωριστή εμπειρία που ελπίζουμε να εμπνεύσει και άλλες ομάδες…

Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012

Δημοκράτες-Τρομοκράτες

Δεν είμαι απόλυτα βέβαιος αν πρέπει να είμαι θλιμμένος ή θυμωμένος. Τις μέρες αυτές φροντίζω να ενημερώνομαι για τια δηλώσεις των αγαπημένων μας πολιτικών. Όταν απευθύνονται στο λαό, ακούμε διαβεβαιώσεις που διαβάζοντας πίσω από τις γραμμές τα λόγια είναι ‘’ εμπιστευτείτε μας και εμείς θα βάλουμε και βαζελίνη’’. Ακούγοντας προσεκτικά τα λόγια των πολιτικών προς τους πολιτικούς είναι μια απέραντη τρομοκρατία των πολιτικών αρχηγών προς τους ομοπαραταξιακούς τους συναδέλφους.
Ο Κος Παπανδρέου κάλεσε να τον λυπηθούμε ως λαός γιατί ο καημένος σήκωσε 2 χρόνια τώρα έναν σταυρό που δεν άξιζε και δεν του αναλογούσε. Και ερωτώ περιμένει να τον νοιώσουμε ως έναν από εμάς; Και να υποθέσω πώς η δήλωση ή ψηφίζετε ή φεύγετε είναι μια νέου τύπου έκφανση της δημοκρατίας, ε;
Αυτό με φέρνει στα λόγια του αγαπημένου Κυρίου Σαμαρά. Οι ψευτοεπαναστάτες όχι μόνο φεύγουν αλλά δεν θα ξανά είναι υποψήφιοι, γιατί αν η ΝΔ δεν δήξει τώρα συνοχή πότε θα δήξει γιατί πώς θα κυβερνήσει αύριο αν δεν υπάρχει συνοχή;
Ο δε κύριος Παπαδήμος ξεκαθάρισε ότι η ψήφιση της δανειακής σύμβασης είναι δεδομένη (κοινώς ότι η διαδικασία όχι μόνο δεν είναι διαφανής αλλά και ασήμαντη)

Κύριοι πολιτικοί αρχηγοί τώρα εκτός από το να τρομοκρατείτε τον κόσμο, τρομοκρατείτε και τους συναδέλφους σας; Θυμίζω ότι ο Παπαδόπουλος προτίμησε μια πιο δημοκρατική βιτρίνα. Το πρόβλημα του τόπου δεν είναι οι ευρωπαίοι εταίροι μας αλλά εσείς και η άθλια διαχείριση σας.
Ευχαριστώ. 

Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2012

Σκέψεις......

Κάνει κρύο και το αναμμένο τζάκι , πέραν του να με τυλίγει με τη θερμή αγκαλιά του, ομορφαίνει με μοναδικό τρόπο το χώρο και τις στιγμές μου. Μου αρέσει να κλείνω τα φώτα και να κάθομαι κοντά του και να περιεργάζομαι τη φλόγα. Παίζει πάνω στο ξύλο καθώς παίρνει τη σάρκα του και τη μετατρέπει σε στάχτη. Η μία φλόγα γλείφει την άλλη και όλες μαζί μπλέκονται σε έναν χορό σχεδόν ερωτικό. Θυμίζει κορμιά αγκαλιασμένα τα οποία λικνίζονται με πάθος σε ένα φλογερό ταγκό που μετατρέπεται σε πάλη μεταξύ αντίθετων δυνάμεων.
Πάντα ο χορός γοήτευε τους ανθρώπους και δεν είναι λίγες οι φορές που το πάθος και το συναίσθημα ξεχύνονται, ξεφεύγουν από τα όρια της μουσικής και των κανόνων. Αν και ο χορός βασίζεται σε κανόνες. Πολλές φορές το γοητευτικότερο που μπορεί κάποιος να κάνει είναι να τους σπάει ή τσαλακώνει. Αν αυτό προέρχεται από το πάθος των χορευτών, των κορμιών που μεθυσμένα πάλλονται στο ρυθμό, το αποτέλεσμα είναι πάντα εκρηκτικά μοναδικό.
Οι στενές φόρμες και τα αυστηρά βήματα, καλό είναι να παραμερίζονται όταν το συναίσθημα και η προσωπικότητα κυριαρχούν. Μια γλυκιά τρέλα, που καταλήγει στη μέθεξη της δημιουργίας.
Χαμογελώ. Πίνω μια γουλιά από το κρασί μου και κοιτώ τη φωτιά. 

Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2012

Ain't Misbehavin'

Εχθές ολοκληρώθηκαν οι παραστάσεις του musical Harlem Swing ‘Ain’t Mispehavin’ ουσιαστικά οι συντελεστές, έδειξαν στο κοινό τη βιογραφία του Thomas Wright «fats» waller, μέσα από 31 υπέροχα κομμάτια που ερμηνεύτηκαν από Live ορχήστρα και καταξιωμένους στο Broadway (και όχι μόνο) ηθοποιούς. Για τις ερμηνείες δεν υπάρχουν λόγια αρκετά καλά για να τις περιγράψουν άρτια. Τα κοστούμια ήταν Κάτι παραπάνω από υπέροχα και όλη η ατμόσφαιρα, μοναδική.
Λανθασμένα κάποιοι, περίμεναν να είναι μια χορευτική παράσταση. Όχι, δεν ήταν. Και αυτό είναι το μοναδικό, το ότι έδειξε ότι το swing δεν είναι μονόπλευρο και προβλέψιμο. Φυσικά δεν έλειψε ο χορός, αφού το διάλειμμα της παράστασης, όπως και μετά από αυτή, οι Athens lindy hop και οι Athens swing cats αναλάμβαναν ανά μέρα, να ξεσηκώσουν τον κόσμο με τις χορευτικές τους ικανότητες, και με τους δεύτερους, να κλείνουν με τον εντυπωσιακότερο τρόπο τις παραστάσεις του musical με πολύ κέφι και παρέα με τους συντελεστές. 
Για άλλη μια φορά, το swing έδειξε τη μοναδικότητά του και το πόσο ισχυρά σύγχρονο είναι, μέσα από τη retro αισθητική του.

Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2012

Youkali, c'est le bonheur, c'est le plaisir


Αυτοί που λένε ότι οι μοναχικές βόλτες δεν είναι όμορφες, ειδικά στην Αθήνα, δεν ξέρουν να βλέπουν τη μαγική αστερόσκονη που πλανάται στον αέρα της πρωτεύουσας. Ένα λοιπόν από τα μοναχικά μου βράδια, περπατούσα βυθισμένος στις σκέψεις μου. Κάποια στιγμή κατάλαβα ότι τα πόδια μου, με είχαν οδηγήσει στα στενά του Μετς. Συγκεκριμένα έξω από το θέατρο «Ειλισσός». Πάνω από την πόρτα , έγραφε youkali  και φυσικά μου κέντρισε της περιέργεια.
Χτύπησα το κουδούνι (παλιά ήταν ένα πολύ όμορφο σπίτι) και μου άνοιξε ένας μουσάτος χαμογελαστός κύριος. Ο κύριος Βασίλης. Τον ρώτησα τι ήταν εκεί , και μου απάντησε ότι είναι μια μαγική σύμπραξη. Ωστόσο ακόμα δεν είχαν ανοίξει. Μιας και το κρύο ήταν τσουχτερό , τον παρακάλεσα να με αφήσει να μπω μέσα , και με το ζεστό του χαμόγελο μου έκανε τη χάρη. Η τύχη , με έριξε στη στιγμή των προβών.
Μια υπέροχη σοπράνο με τα μάτια (και τη φωνή) της Μαρίας Κάλλας, ένας ψηλός και επιβλητικός βαρύτονος κάνανε πρόβα μπροστά από ένα πιάνο , του οποίου τα πλήκτρα. Γήτευε με τα μαγικά του δάχτυλα ένας απίθανος πιανίστας. Ο λόγος , για τους Neville Jason Fahy , (πιάνο) την Έλλη Αναστασοπούλου και το Νίκο Καραγκιαούρη. Μοναδική συντροφιά τους , ένα κερί που η ζεστή του φλόγα συνόδευε διακριτικά τις παρουσίες τους. Η πρόβα τελείωσε, και εγώ έμεινα στο τραπέζι , κάτω από το φωτιστικό μου , παρέα με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί να γράφω τα πρώτα κομμάτια της ανάρτησής μου.
Η ώρα πήγε 9 παρά 10 και η βελούδινη κουρτίνα άνοιξε για να υποδεχθεί τους πρώτους θεατές. Το στυλό μου, τρέχει σαν υπνωτισμένο υπό τον ήχο των βιολιών την ώρα που η ανυπομονησία μου για το τι θα παρακολουθήσω , σχεδόν μου μουδιάζει την πλάτη. Η ώρα 9 ακριβός , και ο βαρύτονος έκανε την αρχή με ένα δυνατό κομμάτι. Έπειτα υποδέχθηκε την κυρία της παρέας και η βραδιά κύλισε. Η καρδιά μου σκιρτούσε δυνατά. Κάτι παρά πάνω από έντονα συναισθήματα εναλλάσσονταν με κάθε νότα , με κάθε κομμάτι. Το κερί έκαιγε. Μαγικό ταξίδι στην Ευρώπη. Αυτό που κλείνεις τα μάτια σου και ονειρεύεσαι μέρη. Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα. Γερμανία….
Μετά το τέλος της παράστασης και με την καρδιά μου να χτυπά ακόμη, είχα την τύχη να γνωρίσω τους καλλιτέχνες. Το μυστικό, μου είπαν, της μαγείας, είναι ότι είναι μια πολύ καλή παρέα , και πάνω απ όλα είναι καλοί φίλοι. Αυτό φυσικά βγαίνει στον κόσμο με έναν μοναδικό τρόπο.
Προτείνω σπεύσετε να κλείσετε θέση, μιας και δεν είναι λίγες οι sold out εμφανίσεις τους.     

www.eilissos.gr

 

Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2011

Το πνευμα των χριστουγεννων συναχωθηκε



Είναι λίγο περίεργο που γράφω μια τέτοια ανάρτηση , γιατί όπως οι κοντινοί μου άνθρωποι γνωρίζουν , αυτή την περίοδο εδώ και πολλά χρόνια πέφτω σε βαριά κατάθλιψη. Well … Έρχονται τα Χριστούγεννα . Τα πάντα έξω είναι στολισμένα και όμορφα . Το αγαπημένο μου κόκκινο πήρε πάλι τα πάνω του , και τόσοι οι κεντρικοί δρόμοι της Αθήνας, όσο και τα μεγάλα εμπορικά κέντρα είναι γεμάτα κόσμο .
Μέχρι εδώ είναι ένα κομμάτι ανάρτησης , που θα μπορούσε να μπεί σχεδόν αυτούσιο σε σχολιασμό οποιασδήποτε χρονιάς . Αυτό που με στεναχωρεί όμως είναι πως οι άνθρωποι , δεν χαμογελούν . Κυκλοφορούν παντού σκεπτικοί και σκυθρωποί . Καταλαβαίνω βέβαια ότι τα πολιτικοοικονομικά τεκταινόμενα του τόπου μας , είναι κάτι παρά πάνω από δύσκολα , αλλά προσωπικά διαφωνώ με την απαισιόδοξη προσέγγιση οποιουδήποτε γεγονότος .
Είναι δεδομένο ότι ως νέος παίρνω τα πράγματα πιο ελαφριά . Μπορώ όμως με κάθε βεβαιότητα να δηλώσω ότι όχι , δεν ισχύει για μένα αυτός ο κανόνας . Η σκέψη είναι η εξής …. Οποιονδήποτε πόλεμο τον κερδίζουμε ευκολότερα με ένα μεγάλο χαμόγελο . Αυτό είναι μια αντικειμενική αλήθεια . Όταν είμαστε χαμογελαστοί μπορούμε να δούμε τα όμορφα πράγματα ου μας συμβαίνουν ή που υπάρχουν γύρω μας . Τα πράγματα που αξίζουν το χαμόγελό μας . 
Εμένα όταν είμαι πεσμένος ψυχολογικά και η αισιοδοξία μου αρχίζει να με εγκαταλείπει , αυτό που κάνω είναι να βλέπω τα αγαπημένα μου άτομα . Τους αγγέλους που φωτίζουν τη ζωή μου , και που χωρίς αυτούς , δεν θα ήμουν αυτός που είμαι . Ναι ! Η ζωή είναι όμορφη και υπάρχουν αμέτρητα πράγματα που το φωνάζουν . Χρειάζεται μόνο να βγάλουμε τις ωτοασπίδες .
Ακόμα και ένα ζαχαρωτό από το περίπτερο μπορεί να μας κάνει χαρούμενους , ή ένα Σ αγαπώ , στους σημαντικούς ανθρώπους της ζωής μας . Πολλά είπα όμως . Αγαπημένε αναγνώστη … Χαμογέλα , φόρεσε κάτι κόκκινο , αγόρασε ζαχαρωτά και πες σε αγαπώ σε όσους το αξίζουν . Αυτό δεν θα σου λύσει τα προβλήματα , θα σε κάνει όμως να τα δεις με πιο θετικό τρόπο .

Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011

Έχω AIDS , θέλεις λίγο ?



Κάποτε ήταν το σλόγκαν που κοσμούσε την σχολική μου τσάντα . Ήταν ο λόγος για να κάνω αρκετή πλάκα με τους συμμαθητές μου . Όχι πολύ αργότερα όμως είχα την πρώτη μου ενημέρωση για το τι είναι η ασθένεια και τη σοβαρότητά της . Ήταν και η μέρα , που σαφώς μετάνιωσα για όλη εκείνη την πλάκα που έκανα . Όταν κατάλαβα ότι είναι μια ασθένεια που σκοτώνει , όταν κατάλαβα πως είναι μία ασθένεια που εξελίσσεται , όταν κατάλαβα πως δεν είναι μια ασθένεια που υπάρχει ΜΟΝΟ στις αναπτυσσόμενες χώρες , τρομοκρατήθηκα .
Άρχισα λοιπόν να ενημερώνομαι τόσο για την ασθένεια και τον ιό που την προκαλεί όσο και για τον τρόπο προφύλαξης από αυτόν . Τα νούμερα είναι απογοητευτικά και ο λόγος που με θυμώνουν είναι γιατί επικρατεί η άποψη ότι , δεν θα συμβεί σε εμένα , έ μια φορά δεν πειράζει ,αφού δεν είχα τότε προφυλακτικό  και άλλες πολύ πιο εξωφρενικές ατάκες.
Είναι πολύ σαφές ότι ο ιός κολλάει εύκολα , και είναι επίσης σαφές ότι απλά και μόνο με προφυλακτικό και τακτικό έλεγχο , λύνονται όλοι οι φόβοι . Γιατί λοιπόν πεθαίνουν τόσοι άνθρωποι ?  
Κάτι ακόμη πιο εξοργιστικό είναι ότι όταν κάποιος νοσήσει , ξαφνικά όλοι τον αποφεύγουν . Η κοινωνική συναναστροφή με κάποιον οροθετικό ή νοσούντα , όχι μόνο δεν θα κάνει και εμάς οροθετικούς , αλλά θα κάνει και εκείνον να νοιώσουν καλύτερα …
Ο HIV, ο ιός που προκαλεί το AIDS, βρίσκεται σε ποσότητες ικανές για να μολύνουν:
  1. Στο αίμα
  2. Στο σπέρμα και στα κολπικά υγρά
  3. Στην βλέννη που καλύπτει το ορθό
  4. Στο μητρικό γάλα

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο HIV ΔΕΝ μεταδίδεται με:
·  Σάλιο, δάκρυα, ιδρώτα, κόπρανα ή ούρα
·  Αγκαλιά
·  Φιλί
·  Χειραψία
·  Τσιμπήματα εντόμων
·  Συγκατοίκηση με κάποιον οροθετικό
·  Κοινή χρήση τουαλέτας ή ντους

Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011

Ένα ανώνυμο mail

Σήμερα έλαβα ένα ενδιαφέρον mail.....  Το παραθέτω αυτούσιο...



O Γιώργος Παπανδρέου στο Yad Vasem-με εβραικό καπελάκι
















 ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΤΟΥ 1974 ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ

Σας παραθέτουμε ένα απόρρητο έγγραφο/ντοκουμέντο του 1974 το οποίο αποδεικνύει την χρηματοδότηση του Ανδρέα Παπανδρέου από τους γνωστούς Rockefeller  για την δημιουργία του ΠΑΣΟΚ, το οποίο είχαν προαποφασίσει ότι...


θα «κυβερνήσει» την Ελλάδα κάτω από τις διαταγές τους, με σκοπό βέβαια την πλήρη υποταγή της χώρας μας στους παγκόσμιους τραπεζικούς ηγεμόνες και με αποτέλεσμα αυτά που ζούμε σήμερα όλοι μας. Τα συμπεράσματα δικά σας… Κατι που πρέπει να το διαβάσουν όλοι οι Ελληνες. Όποιος επιθυμεί ας το ψάξει να δει αν αληθεύει. Σύμφωνα με τις δικές μας πηγές, ότι θα διαβάσετε αληθεύειΈχουμε ακούσει από πολλούς να λένε ότι με τον Ανδρέα φάγαμε ψωμί, ότι έδωσε και……έφαγε ο λαός κτλ. είναι όμως έτσι; για να δούμε.
Κατ’ αρχήν για να ξέρουμε τι λέμε πρέπει να ασχοληθούμε με το γενεαλογικό του δένδρο: Ζιγκμουντ Μινέικο, ΠολωνοΕβραίος μηχανικός που κατασκευάζει οπλικά συστήματα και τα δίνει στους Τούρκους για να  πολεμήσουν τους Έλληνες που ζητάνε απελευθέρωση…
Ο Ζίγκμουντ κάνει μια κόρη, την Σοφία. Η Σοφία παντρεύεται τον Γεώργιο Παπανδρέου εξ Αχαΐας και κάνουν τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Ανδρέας το 1941 φεύγει Αμερική για σπουδές και νυμφεύεται το 1951 την ΑμερικανοΕβραία Margaret Chant. Πατέρας της Margaret Chant ήταν ο Douglas Chant ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος Ιεχωβάδων Αμερικής. Ο Ανδρέας και η Margaret έκαναν μεταξύ άλλων τον Γιώργο Παπανδρέου σημερινό εκλεγμένο από τον λαό πρωθυπουργό.
Ο Ανδρέας λοιπόν με απόδειξη το παρακάτω έγγραφο χρηματοδοτήθηκε από την τράπεζα των Rockefeller, Chase Manhattan Bank με 100.000.000 Δολάρια το 1974 για την κατασκευή του ΠΑΣΟΚ.
Η Κοινή λογική λέει ότι όταν ένας τραπεζίτης δίνει ένα δολάριο αποσκοπεί σε κέρδος 1000 δολαρίων, έτσι λοιπόν ο Ανδρέας βγήκε πρωθυπουργός, έβαλε λουκέτο στις μεγάλες επιχειρήσεις στην Ελλάδα (izola, pitsos, elinda, κτλ κτλ) μέσο των διπλασιασμών μισθών και εισφορών χωρίς να ελαφρύνει όμως φορολογικά τις εταιρείες για να υπάρξει ισορροπία. Αυτό είχε σαν λογικό αποτέλεσμα η Ελλάδα πλέον να μην παράγει οπότε και να μην εξάγει τίποτα κλείνοντας την κάνουλα των κρατικών εσόδων (η οποία έκτοτε δεν ξανάνοιξε ποτέ). Εκτός αυτών, αύξησε κατά 1000% τους δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι δεν παράγουν έσοδα για το κράτος όπως οι βιομηχανίες που είχε κλείσει, αύξησε κατ επέκταση την γραφειοκρατία καταστώντας απίθανο να κάνει κάποιος δουλειές στην Ελλάδα.
Αποτέλεσμα λόγω μη εσόδων και πολλών εξόδων να πάει σε ΔΑΝΕΙΣΜΟ. Επόμενο λοιπόν ήταν να δανειστεί από Τράπεζες «οικείες» για να ξεπληρώσει και την υποχρέωση… Η Ελλάδα μετά το 1981 για πρώτη φορά φτάνει στο σημείο να καταναλώνει περισσότερα από αυτά που παράγει.
Το χρέος από 8 ΔΙΣ που παρέλαβε από τον άλλον εθνοπατέρα Καραμανλή εκτοξέυεται στα 100+ ΔΙΣ. Αυτό έθεσε την Ελλάδα δέσμια των Τραπεζών (δεν χρειάζεται να αναφέρουμε το σε ποιους ανήκουν, όποιος διαθέτει έστω και 5 δράμια μυαλό ξέρει).
Ο Μηχανισμός «ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ» δεν σημαίνει τίποτε άλλο από πρόσκαιρη και εικονική ευμάρεια αλλά σε βάθος χρόνου μάζεμα αυτών των «δωρισμένων» χρημάτων με τον μηχανισμό που λέγεται «ΦΟΡΟΣ» για να ξεπληρωθούν τα δάνεια. Επειδή όμως οι τόκοι των δανείων είναι όπως είναι φυσικό τεράστιοι και η Ελλάδα πια δεν έχει υγιή έσοδα για να ξεπληρώσει τα δάνεια, η μόνη «λύση» πληρωμής προηγούμενων δανείων είναι επαναΔανεισμός, το ΧΡΕΟΣ μεγαλώνει με γεωμετρική πρόοδο με λογική συνέπεια το όλο και αυξανόμενο χρέος να μην ξεπληρώνεται ποτέ, αυτό μας παρασέρνει αναπόφευκτα στην συνεχή αύξηση των φόρων. Έτσι φτάσαμε σήμερα να έχουμε εξωτερικό χρέος 320 ΔΙΣ προ ΔΝΤ, και 320 ΔΙΣ + 120ΔΙΣ + τόκους μετα ΔΝΤ (αν υπάρξει μετά…)
Ο όρος «ΦΟΡΟΣ» στην οικονομολογία δεν σημαίνει τίποτε άλλο από αφαίμαξη ρευστού από την αγορά με ότι αυτό το ντόμινο συνεπάγεται. Επίσης ο όρος «ΦΟΡΟΣ» σημαίνει μεγάλα λειτουργικά έξοδα με ότι αυτό το ντόμινο συνεπάγεται (ακρίβεια κτλ).

Εν ολίγοις ο Ανδρέας ως άριστος ψυχολόγος των μαζών δίνει όχι υγιή αλλά δανεικά χρήματα στον λαό, γίνεται ήρωας (δηλαδή ψήφους για μια ζωή), ο λαός αρχίζει να συνηθίζει στα πολλά έξοδα (υπερκαταναλωτική μανία) μετά από ένα χρονικό διάστημα τα χρήματα αυτά μέσω των φόρων επιστρέφονται στην βάση από όπου ξεκίνησαν με την διαφορά ότι έχει μείνει ως κληρονομιά όλης αυτής της ιστορίας το ΧΡΕΟΣ(=το μέσον χειραγώγησης ενούς κράτους από τον δανειστή της).
Ως χώρα δηλαδή, κάναμε έναν κύκλο και φτάσαμε πάλι από εκεί που είχαμε ξεκινήσει με την διαφορά ότι τώρα είμαστε δέσμιοι.

Ελπίζω να κατανοήσαμε ότι όταν ο Ανδρέας μοίραζε χρήματα στον λαό δεν μοίραζε υγιή χρήματα από εξωτερικά κρατικά έσοδα, αλλά από εξωτερικό δανεισμό για να ξεπληρώσει υποχρεώσεις και συμφωνίες που είχε κάνει, βάζοντας στον θαμπωμένο λαό μια θηλιά που ονομαζόταν ΧΡΕΟΣ.
Δείτε το παρακάτω έγγραφο με το οποίο πιστοποιείται ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1974 υπέγραψε σύμφωνο με τις ΗΠΑ και τον Rockefeller και τις λεπτομέρειες τη συμφωνίας.

«Απόρρητο 7271/NSA/1158-AR/29″


Τι λέει το κείμενο:
1. Απομάκρυνση από τις επιλεγμένες θέσεις θα αποφασίζονται μόνο από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. από την Πλευρά του Ανδρέα Παπανδρέου επιτρέπονται μόνο φραστικές παρεκκλίσεις.
2. Προς ικανοποίηση των Ριζοσπαστών (αριστερών) ψηφοφόρων θα επιτραπεί η αναθεώρηση της αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδος και ΗΠΑ
3. Ελαχιστοποίηση της δύναμης του κομμουνιστικού κόμματος Ελλάδος. Η μείωση αυτή δεν θα πρέπει να υπερβεί το όριο που συμφωνήθηκε με τους συναδέλφους της KGB.
4. Επιτρέπονται φραστικές «συγκρούσεις» με το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ, όχι όμως ανοικτός πόλεμος.
5. Ο σύνδεσμος μεταξύ ΗΠΑ και Ελληνικής κυβέρνησης θα αναλάβει να καθησυχάζει τους αξιωματούχους του ΝΑΤΟ.
6. (Έχει διαγραφεί με μαρκαδόρο)
7. Αν και όταν το επιθυμεί η ομάδα(?) τα πυρηνικά όπλα που βρίσκονται εναποθηκευμένα στην Ελλάδα θα αντικατασταθούν ή ανταλλαχθούν με νέα.
8. Όταν η CIA και DIA χρειάζονται όπλα για συγκαλυμμένες επιχειρήσεις τους στο εξωτερικό, η κυβέρνηση του Παπανδρέου θα προβαίνει σε πωλήσεις και μεταφορές όπλων με τις τιμές που θα ισχύουν τότε. Θα ειδοποιείται σχετικά από την υπηρεσία Διοικητικής Μέριμνας (των ενόπλων δυνάμεων) των ΗΠΑ
9. Η Κυβέρνηση Παπανδρέου δεν θα ανακινήσει το θέμα Κύπρου με αντίδωρο την μη ύπαρξη προβλημάτων με την Τουρκία.
10. Η ανοχή απέναντι στην τρομοκρατία (το υπόλοιπο σβησμένο με μαρκαδόρο)
11. Το οικονομικό θέμα θα ρυθμιστεί από τον Brian Crosier. Οι εταιρείες που υποστηρίζουν το κίνημα Παπανδρέου στην Ελλάδα, θα καταθέσουν 100.000.000 δολλάρια για την δημιουργία του νέου κόμματος. (έχουν διαγράψει 3 λέξεις) ARAMKO (επίσης διαγραφή 2 λέξεων με μαρκαδόρο) της Wall Street είναι (διαγραφή 1 λέξης). Οι τράπεζες: Chase Manhattan Bank (διαγραφή 4 λέξεων)
Υπογραφή
Ανδρέας Γ. Παπανδρέου
Andreas Papandreou
Το έγγραφο αυτό υπέγραψε τον Αύγουστον του 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου, και εφόσον απεδέχθη τις «οδηγίες», προεβλέπετο καταβολή από την Τσέϊς Μανχάταν Μπανκ ( των Ροκφέλερ ) ποσού 100.000.000 δολλαρίων για την ίδρυση νέου κόμματος!
Οι Αμερικανοί χρηματοδότες του… «σοσιαλιστικού» κινήματος στην Ελλάδα, καθόριζαν σαφώς στον αρχηγό του, τι κινήσεις μπορούσε να κάνει, τι στάση θα τηρούσε επί συγκεκριμένων θεμάτων, και τι περιθώριο ελιγμών διέθετε. Από τους «κανόνες» που υπέγραφε ο Ανδρέας, επιτρέποντο μόνον «φραστικές παρεκκλίσεις».
Υ.Γ. Παρατηρήστε ότι στο έγγραφο αναφέρεται πολλές φορές η έκφραση «η κυβέρνηση του Παπανδρέου», επίσης ότι το έγγραφο είναι του 1974 , δηλαδή 7 χρόνια πριν γίνει ο Παπανδρέου πρωθυπουργός.
Aναρωτιέμαι λοιπόν αν τους το είπε κάποιο Μέντιουμ ότι σίγουρα θα γίνει κυβέρνηση ο Παπανδρέου προβλέποντας το «7 χρόνια μετά» ή συμβαίνει κάτι άλλο…
πηγή εγγράφου: »Απόρρητο 7271/NSA/1158-AR/29″

Σήμερα έλαβα ένα ενδιαφέρον mail.....

Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2011

Μια αλλιώτικη βραδιά ....



Το Σάββατο το βράδυ βρέθηκα μετά από ένα υπέροχο  swing party ,Μαζί με τους Boheme Sauvage και τον Βαγγέλη Δαβιτίδη (εκδότη του περιοδικού Υποβρύχιο που γιόρτασε την Πέμπτη και την Παρασκευή τα 10α γενέθλια του), στο ολοκαίνουριο bar της Αθήνας . Δεν είναι άλλο από το FAUST . Αμέσως μόλις μπήκα στο χώρο ,ένοιωσα την ιδιαίτερη αύρα της cabaret αισθητικής , να με ντύνει με τη ζεστή της αγκαλιά.
Μετά τον διάδρομο βρεθήκαμε στον κυρίως χώρο. Εκεί μεταφερθήκαμε πραγματικά σε μία άλλη εποχή . Σε αυτό συνέβαλλε η διακόσμηση , οι άνθρωποι του μαγαζιού και φυσικά η μουσική . Πρίν σχεδόν το καταλάβουμε ήμασταν με ένα ποτήρι κρασί στο χέρι και λικνιζόμασταν σε ρυθμούς Charleston . Λίγες στιγμές αργότερα οι ρυθμοί της μουσικής μας είχαν τόσο συνεπάρει , που τα πόδια μας , μόνα τους σχεδόν ,τρέχανε παράλληλα με τις νότες των τραγουδιών.
Εκεί συνάντησα και τον Αλέκο Συσοβιτη  με τον οποίο είχα μια πολύ ευχάριστη κουβέντα . Μεταξύ άλλον μου είπε ότι Πριν ενάμιση χρόνο προσέγγισε τον Αλέκο Πετρακη ο οποίος είναι ιδιοκτήτης του Μπαρ-Μπρίκι στην πλατεία Μαβίλη και του 7Jockers στο Σύνταγμα κάνοντας του την πρόταση για να δημιουργήσουν ένα Bar Music Theatre οπου θα περιλαμβάνει σε μια αισθητική Καμπαρέ, Shows πάνω στο Musical, Swing, Jazz,Funky,Afro-Brazilo, Rock και όποιο άλλο καλό είδος μουσικής θεάτρου ή χορού πλαισιώνει μια τέτοια ιδέα. Ο συνδυασμός του θεατρικού λόγου, του χορού, της μουσικής, της βίντεο εικόνας όπως ακόμη και της ζωγραφικής θα είναι το ζητούμενο πάνω στην σκηνή. Επίσης, κάθε βράδυ φιλοξενούν DJs με World Music που συνοδεύουν τα Live η παίζουν ανεξάρτητα απ αυτά. Ψάχνοντας για καιρό τον κατάλληλο χώρο και αφού αποριψανε αρκετούς, βρήκε ένα νεοκλασικό στην Καλαμιωτου 11 και Αθηναιδος 12 δίπλα στην Καπνικαρεα, που αποτελείται απο μια στοά και 3 αυτόνομους χώρους. Έτσι ανοίγουν τις πόρτες τους στον ισόγειο εισερχόμενοι από την στοά που μπορεί να φιλοξενήσει έκθεση εικαστική και βρίσκουμε το Bar όπου το καλό ποτό συνοδεύει τα θεάματα τους. Στον πρώτο όροφο θα δημιουργηθεί ένα Φουαγιέ και χώρος εκθέσεων για ζωγραφική, εικόνα, φωτογραφία και βίντεο με την συνοδεία ποτού και ίσως κρύου πιάτου. Στον δεύτερο θα γίνει ένας χώρος Θεατρικός 65 περίπου θέσεων, ικανός να φιλοξενεί θεατρικές παραστάσεις, όπως και κάποια άλλα Events. Έτσι η βεντάλια των προτάσεων καλύπτει όλο το φάσμα των τεχνών.
Είπε ακόμη, ότι με χαρά δέχονται φρέσκιες ιδέες συνεργασίας από καλλιτέχνες, έτσι ώστε ο στόχος της έρευνας και της διασκέδασης να ναι το ζητούμενο σ αυτό το σπίτι των τεχνών.
Συνεπώς αγαπημένε αναγνώστη . Ξέρεις που να πας για το ποτό σου . Αν δε, έχεις και καλλιτεχνικές τάσεις , ίσος βρήκες ένα σπίτι να τις στεγάσεις …..


Επισκεφθείτε επίσης το site τους www.faust.gr

Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2011

Τι είναι σεξ ?




Τι είναι σεξ ?
Δυο κορμιά ιδρωμένα να σέρνονται άγρια στον υγρό δρόμο των ζωωδών ενστίκτων τους . Αμήχανη ένωση δυο εφήβων . Πράξη ανώτατης δημιουργίας . Παθιασμένη αμαρτία ή αγοραία απόλαυση. Για τον καθένα είναι κάτι πολύ διαφορετικό και ταυτόχρονα κάτι τόσο ίδιο . Με ένα μυστικό τρόπο , όλα περιστρέφονται γύρο από αυτό .  Ένα τολμηρό βλέμμα ή ένα ποίημα αγνού έρωτα. Τι είναι όμως για τον καθένα από μας , ξεχωριστά? Ομολογώ πως έχω μπερδευτεί . Γύρω μου , το έχω δει ως πεζή μεταχείριση ή ως ρομαντική προσευχή . Κοιτώντας στο ένοχο παρελθόν μου , αντικρίζω πολλές διαφορετικές εκφάνσεις του και όλες αυθεντικές.
Και αυτό το σημείο είναι που ερωτώ . Το σεξουαλικό μας προφίλ δείχνει πράγματι ποιοι είμαστε? Και η απάντηση θα ήταν πολύ εύκολη αν το προφίλ μας αυτό ήταν μονόπλευρο. Να γίνω πιο συγκεκριμένος.
 Ένας άντρας με άκρατο κυνισμό περιγράφει μία ρηχή εκτόνωση του ερωτισμού του σε μία κοπέλα. Κάτι σύνηθες για εκείνον. Από τον άντρα αυτόν περιμένει κανείς , παραπλήσια στάση ζωής.
Αντίστοιχα , Μια κοπέλα περιγράφει στο ημερολόγιό της , την ένωση της με τον πρίγκιπα του παραμυθιού. Τουλάχιστον αυτή είναι η περιγραφή της για την προηγούμενη βραδιά. Φυσικά μηλάμε για ένα άτομο με πολύ πιο συναισθηματική κοσμοθεωρία .
Τι συμβαίνει όμως με κάποιος που η σεξουαλικότητά του διέπεται από πληθώρα αντιδράσεων και χειρισμών ?
Τι είναι πραγματικά για εσένα το σεξ ?