Τι είναι σεξ ?

Τι είναι σεξ ?

Δυο κορμιά ιδρωμένα να σέρνονται άγρια στον υγρό δρόμο των ζωωδών ενστίκτων τους . Αμήχανη ένωση δυο εφήβων . Πράξη ανώτατης δημιουργίας . Παθιασμένη αμαρτία ή αγοραία απόλαυση. Για τον καθένα είναι κάτι πολύ διαφορετικό και ταυτόχρονα κάτι τόσο ίδιο . Με ένα μυστικό τρόπο , όλα περιστρέφονται γύρο από αυτό .  Ένα τολμηρό βλέμμα ή ένα ποίημα αγνού έρωτα. Τι είναι όμως για τον καθένα από μας , ξεχωριστά? Ομολογώ πως έχω μπερδευτεί . Γύρω μου , το έχω δει ως πεζή μεταχείριση ή ως ρομαντική προσευχή . Κοιτώντας στο ένοχο παρελθόν μου , αντικρίζω πολλές διαφορετικές εκφάνσεις του και όλες αυθεντικές.

Και αυτό το σημείο είναι που ερωτώ . Το σεξουαλικό μας προφίλ δείχνει πράγματι ποιοι είμαστε? Και η απάντηση θα ήταν πολύ εύκολη αν το προφίλ μας αυτό ήταν μονόπλευρο. Να γίνω πιο συγκεκριμένος.

 Ένας άντρας με άκρατο κυνισμό περιγράφει μία ρηχή εκτόνωση του ερωτισμού του σε μία κοπέλα. Κάτι σύνηθες για εκείνον. Από τον άντρα αυτόν περιμένει κανείς , παραπλήσια στάση ζωής.

Αντίστοιχα , Μια κοπέλα περιγράφει στο ημερολόγιό της , την ένωση της με τον πρίγκιπα του παραμυθιού. Τουλάχιστον αυτή είναι η περιγραφή της για την προηγούμενη βραδιά. Φυσικά μηλάμε για ένα άτομο με πολύ πιο συναισθηματική κοσμοθεωρία .

Τι συμβαίνει όμως με κάποιος που η σεξουαλικότητά του διέπεται από πληθώρα αντιδράσεων και χειρισμών ?

Τι είναι πραγματικά για εσένα το σεξ ?

Νοιώθω μεγάλη μοναξιά μέσα στο πλήθος ...

  Μοναξιά .. ένα συναίσθημα , τόσο οδυνηρό αλλά τόσο απαραίτητο . Αν δε νοιώθαμε μόνοι , δε θα αισθανόμασταν την ανάγκη να συνυπάρχουμε . Αυτή μου την ανάρτηση τη γράφω με αφορμή έναν σημαντικό άνθρωπο για μένα ο οποίος αισθάνεται έτσι. Βέβαια είναι παραπάνω από γνωστό ότι λίγο πολύ όλοι βιώνουμε στιγμές , που η σιωπή και το κενό που υπάρχει όταν δεν βρίσκεται κάποιος δίπλα μας , κάνουν ήχο τόσο εκκωφαντικό , που πνιγόμαστε στα βάθη του.

  Είμαστε όμως πραγματικά μόνοι ? και πώς γίνεται να είμαστε μόνοι σε μια πόλοι που όλοι είναι μόνοι ? Αν και γενικά είμαι καταθλιπτικό άτομο , και το βάρος της μοναξιάς που επέλεξα να βρίσκομαι , με κουράζει τις περισσότερες φορές , Θα πω πως πραγματικά δεν είμαστε μόνοι . Όχι τουλάχιστον με τον τρόπο που νομίζουμε.

  Εκπλήσσομαι κάθε φορά από το γεγονός ότι το μήνυμα “είμαι κι εγώ εδώ” το λαμβάνω από τα πιο ανέλπιστα άτομα. Και πράγματι είναι εκεί και διατεθειμένα να μοιραστούν μαζί μου τη δική τους μοναξιά.

  Φοβάμαι πως αν γράψω περισσότερα θα βαρύνω κι άλλο την ανάρτησή μου και δεν το θέλω .

Αγαπημένε άνθρωπε … η ανάρτηση είναι για σένα . Δεν είσαι μόνος . Ξέρω καλά πως έχεις ανθρώπους δίπλα σου . Πάρε ενέργεια από αυτούς και όλα τα άλλα θα έρθουν μόνα τους ..

Στο υπόσχομαι .

Δείξε μου τη γραβάτα σου , να σου πω ποιος είσαι.....!

  Ήρθε η ώρα να γράψω για ένα αγαπημένο μου θέμα , για το οποίο φρόντισαν να μου δώσουν έναυσμα οι αγαπημένοι μας πολιτικοί .

  Είναι ένα αγαπημένο μέσο , για να γίνει το ντύσιμο του άντρα  κομψό , ενδιαφέρον στιλάτο νεανικό και άλλα τέτοια , όπως επίσης και γελοίο ή κακόγουστο , ανάλογα με την γραβάτα που επιλέγουμε ή τον τρόπο με τον οποίο επιλέγουμε να τη δένουμε ..

Ξεκινάμε από την αρχή λοιπόν … Μία γραβάτα μπορεί να τη συναντήσεις σε πολλά υφάσματα . Το ύφασμα να το επιλέξεις σύμφωνα με την περίσταση , το υπόλοιπο ντύσιμο και την εποχή που θα τη φορέσεις . Κατά την ταπεινή άποψη του γράφοντος , η καλύτερη επιλογή πάντα είναι το μετάξι . Κάποια πράγματα είναι θέμα class .

  Αφού βρήκες το υλικό , βρες και την κατάλληλη εμφάνιση ανάλογα με την περίσταση .. ας πούμε .. Θέλεις στη δουλειά σου να φαίνεσαι σοβαρός μπάς και πάρεις την προαγωγή που την κυνηγά και ο διπλανός σου .. Μη βάλεις  τον Ταζ … είναι πολύ χαριτωμένο .. κι εγώ έχω 2 τέτοιες γραβάτες αλλά δεν θα τις βάλω σε επαγγελματικό meeting …  Επίσης . Μη βάλεις για κανέναν λόγο γραβάτα που θα φόραγε ο Ταμτάκος . Μόνο εκείνος έκανε καριέρα με τέτοιες γραβάτες .. αν δεν είναι καλόγουστη  , μη τη βάλεις , δε χάθηκε κι ο κόσμος . Ακόμα .. Συνδύασε κάπως τα χρώματα . αν πρέπει να βάλεις κόκκινη , βάλε κόκκινη , όχι πράσινη που μέσα της καταπιέζει ψυχολογία κόκκινης.. Πολλοί το δοκίμασαν , αλλά ποτέ δεν έπιασε.

Ανάλογα με την ηλικία και τα κιλά σου βάλε το σωστό πάχος γραβάτας . Αν είσαι 18 χρονών και αποφάσισες ότι θέλεις να το κάνεις , μη φορέσεις τη χοντρή γραβάτα του πατέρα σου .. δεν είσαι  50 χρονών …. Αν πάλι θέλεις να το παίξεις τζόβενο , το λεπτό γραβατόνι , δεν σου ταιριάζει .. μη βάλεις καθόλου .. μπορεί και να σε σώσει . Ά , το τελευταίο δεν συνδυάζεται καθόλου καλά με αξεσουάρ μπυροκοίλη.

  Έφτασε η ώρα του κόμπου , μια ώρα δύσκολη . Αρχικά , η απόληξη της  θα πρέπει να φτάνει ακριβώς ανάμεσα στην αρχή και στη μέση της αγκράφας στη ζώνη. Τώρα πρέπει να επιλέξεις τον κόμπο . 


  Υπάρχουν τέσσερα είδη κόμπων γραβάτας: four in hand (λεπτός), half winsdor (μέτριος), full winsdor (χοντρός), και pratt (μοντέρνος). Ο four in hand είναι ο πιο δημοφιλής, ο πιο απλός και ο πιο κομψός.  Ο half winsdor επίσης είναι ένας κλασσικός κόμπος. Έχετε κατά νου, ότι ο full winsdor είναι κάπως "μεγαλίστικος" . Οι winsdor κόμποι πήραν το όνομά τους προν τιμή του Δούκα του Winsdor της Αγγλίας, αν και ο ίδιος ο Δούκας ποτέ του δεν φόρεσε τέτοιου είδους γραβάτα. Ο pratt είναι ο χρονολογικά νεώτερος και μάλλον ο πιο δύσκολος. Αν δεν τα καταφέρνετε τόσο καλά με αυτούς τους κόμπους μην ανησυχείτε. Δοκιμάστε την δική σας εκδοχή. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 δύο ερευνητές του Πανεπιστημίου Cambridge οι Thomas Fink και Yong Mao χρησιμοποιώντας μαθηματικά μοντέλα  ανακάλυψαν ότι μπορούν να γίνουν 85 διαφορετικά είδη κόμπων σε μια συνηθισμένη γραβάτα. Μάλιστα, ανακάλυψαν ότι εκτός από τα 4 γνωστά είδη κόμπων που προαναφέραμε υπάρχουν 6 ακόμα είδη κόμπων που μπορούν να μας δώσουν ένα ευχάριστο αισθητικά αποτέλεσμα!

  Αυτά έχω να πω . Μην ξεχνάς ότι η γραβάτα είναι  δείγμα της προσωπικότητάς σου . ο συνδυασμός των ανωτέρω πληροφοριών  , είναι που δείχνει το ποιος είσαι .. Good luck

Back to School

Και ενώ όλοι γκρινιάζουν που το καλοκαίρι έφυγε (πράγμα για το οποίο διαφωνώ) η Αθήνα γέμισε πάλι κόσμο και ξύπνησε από τη θερινή της νάρκη .. Την τελευταία εβδομάδα λοιπόν συμβαίνουν κάθε μέρα πράγματα τα οποία δεν μας αφήνουν να βάλουμε ποπουδάκι στο σπίτι . Λαμπρότατο παράδειγμα, το Grande opening του blue fox που τα έσπασε με πολύ χορό και διάθεση στα ύψη ή το ark fest  που απλά δεν έχω λόγια .. Swing Under the Stars - Back to School Edition! . Υπεύθυνοι γι αυτό το γεγονός ? Οι πιο άγριες γάτες τις Αθήνας , που όπου πάνε κάνουν  «ζημιά» ..

Την Παρασκευή στις 22:30 στο Polis , στην ταράτσα της στοάς του βιβλίου (οδός Πεσμαζόγλου) , οι Athens swing cats  θα ντύσουν με τη retro αισθητική και τους ξέφρενους ρυθμούς τους , την πιο όμορφη ταράτσα της πόλης . Συνεπώς αγαπημένε φίλε αναγνώστη τώρα έμαθες πώς θα περάσεις το Βράδυ της Παρασκευής .

Σημείωση Νο1 . Πολλοί με ρωτούν αν υπάρχει dress code . Η απάντηση είναι πως όχι , αλλά εμείς το αγαπάμε γιατί δένει τέλεια με την περιρρέουσα (σσς.. τι μόρφωση) ατμόσφαιρα. (Είναι ωραίο βρε αδελφέ)  

Σημείωση Νο2 . Ψαχούλεψε λίγο και τη σελίδα στο Facebook , ίσως τη βρεις ενδιαφέρουσα.

Delivery failed

Λοιπόν … Σήμερα θα ασχοληθώ με κάτι που ως άτομο και ως Έλληνα με έχει προβληματίσει πολύ και μου έχει χαλάσει αμέτρητες φορές τη διάθεση. Όχι για τον Φ.Π.Α , όπως είπε και κάποιος , μέχρι να φτάσει το 50% έχουμε μέλλον .

Ο σημερινός μου προβληματισμός αφορά το αγαπημένο σε όλους Delivery .

Ας τα πάρουμε όλα με τη σειρά . Είσαι σπίτι και νιώθεις ότι κατά πάσα πιθανότητα στο επόμενο τέταρτο θα πεθάνεις από την πείνα .   Ή , είσαι με παρέα και (πάλι σπίτι) για ταινία επιτραπέζιο κλπ. Τέλος πάντων , θέλεις να φας απ έξω  βρε αδελφέ .

Αφού λοιπόν  έχεις ανασύρει τον τόμο με τα διαφημιστικά φυλλάδια από τη θέση τους και έκανες ολόκληρο meeting  για να  αποφασίσεις από πού και τι θα φας , παραγγέλνεις . μετά από 3ωρη συζήτηση για να καταλάβουν ότι πρέπει να τα πάει στην ταράτσα (γιατί εκεί μένεις) και όχι σε κάποιον όροφο (εδώ ο γράφον απλά λέει τον πόνο του), στο κλείνει και εσύ περιμένεις την παραγγελία να έρθει . Μετά από καθυστέρηση μεγαλύτερη από την καθυστέρηση , ως καθυστερημένο το delivery boy χτυπάει το κουδούνι του τελευταίου ορόφου και όχι της ταράτσας γιατί μάλλον δεν πίστευε ότι κάποιος μένει εκεί.(εδώ ο γράφον ξαναλέει τον πόνο του).

Ανοίγεις τις εκατομμύρια σακούλες που σου έφερε και αρχίζεις να μοιράζεις. Ταυτόχρονα παίζεις και το πολύ διάσιμο παιχνίδι  “ποιανού η παραγγελία θα είναι λάθος? “ . Εκεί συνειδητοποιείς , όχι μόνο ότι κάτι ήρθε λάθος , ‘η ότι απλά δεν ήρθε ποτέ .. Αλλά ότι η μπριζόλα είναι σόλα , το σουβλάκι έχει περισσότερη σος από τα υλικά , το σούσι σου έχει πανιασμένο φύκι και άλλα τέτοια ..

Και έχω να κάνω τα εξής ερωτήματα :  Γιατί να πρέπει να φάω τη μαλακία που μου φέρανε? Γιατί θα πρέπει να την πληρώσω κιόλας? , γιατί να είναι αγενείς εκτός από μαλάκες? Πού θα φτάσει πια αυτός ο Φ.Π.Α. ?

Αυτά.  

Trapped

Απολογούμαι που άργησα τόσο να γράψω , αλλά η εξορία μου δεν μου επέτρεπε τη δημιουργία  . Τώρα όντας στην Αθήνα γύρω μου έχω πολλά ερεθίσματα ώστε να αρχίσω πάλι τους προβληματισμούς μου . Ερχόμενος λοιπόν εδώ ,  και μετά από διάφορες συζητήσεις είδα ότι το γεγονός ότι έχουμε να πολεμήσουμε με τους δαίμονες μας , δεν είναι τίποτε διαφορετικό από μια πάλη με τον εαυτό μας .

Λίγο πολύ όλοι έχουμε δυσάρεστες καταστάσεις τις οποίες καλούμαστε να διαχειριστούμε . το πρόβλημα , επίσης πολλές φορές είναι το γεγονός ότι ο τρόπος που θα το κάνουμε αυτό είναι πολύ πιθανό να επηρεάσει τους γύρω μας . Αυτό είναι και το σημείο που η ηθική , μας χτυπάει την πόρτα και που το συναίσθημα λειτουργεί ως κοφτερή πέτρα που κάνει το δρόμο μας , δύσβατο και πολλές φορές επιλέγουμε να μην τον περπατήσουμε , καν .

Η σκέψη μου  και η άποψή ,ου για όλο αυτό είναι σχετικά απλή . Ο τρόπος για να είμαστε ελεύθεροι , είναι  να πολεμήσουμε με τον εαυτό μας , να τραυματίσουμε τον εγωισμό και να ξεπλύνουμε τους φόβους μας με το αίμα της ελευθερίας . έτσι μπορεί κάποιος να βγει από τον εαυτό του . έτσι μπορεί κάποιος να σπάσει οποιοδήποτε δεσμό …

I tryed to live alone .. but lonly is so lonly alone

Είναι πολύ μεγάλη η ανάγκη μου να πω τόσα πολλά που δεν ξέρω ποιο θα είναι το λογοτεχνικό αποτέλεσμα της ανάρτησης μου μιας και είναι προϊόν αυτόματης γραφής . Βρίσκομαι σε μια πολύ απόμακρη γωνιά της Ρόδου.  Απόμακρη σαν το θάνατο . Θάνατος είναι η απόσταση από τους φίλους και τους κοντινούς σου ανθρώπους . Θάνατος είναι η απομάκρυνση από τη ζωή σου ώστε να φτιάξεις για λίνο μία νέα ζωή . έχω συντροφιά μου ένα ποτήρι κρασί την  ώρα τούτη . Το μόνο που με συντροφεύει τώρα που η μοναξιά μου είναι βαριά . Οι φίλοι μου με σκέφτονται , και αυτό μου το αποδείχνουν σποραδικά μηνύματα που λαμβάνω από μέρα σε μέρα . Αυτά είναι που  δίνουν κουράγιο να συνεχίσω . Αυτά και η εικόνα των έξι αγγέλων που με συνόδεψαν μέχρι να με απομακρύνει το πλοίο από τη γη των ζωντανών στον νησιωτικού μου Άδη . Που όχι μόνο πήγανε αλλά μείναν εκεί μέχρι που τα μάτια μου αδυνατούσαν να δουν τις φιγούρες τους . Διατηρώ απεριόριστη ευγνωμοσύνη γι αυτό που μου κάνανε . Στην καρδιά μου ευχαριστώ λίγο παραπάνω έναν από τους Αγγέλους μου που στο στήθος μου έχω κάτι να μου κρατά παρέα και να με ζεσταίνει όταν η ψυχή μου παγώνει από τα δάκρυά μου . Δεν έχω πολλά να πω . η κούραση και ο πόνος , μου παίρνουνε τα λόγια . κόβω την ανάρτησή μου απότομα με την παράκληση , να μην με ξεχνάτε .